Το παρακάνετε...

Έχω φασιστικές αντιλήψεις. Το ξέρω. Δεν είναι κάτι που αλλάζει εύκολα. Δεν είναι κάτι για το οποίο είμαι ιδιαίτερα περήφανος. Αλλά τι να κάνουμε κανείς δε γεννήθηκε τέλειος και αντε δηλαδή να 'ουμ.

Καταρχάς να σημείωσω ότι έχετε πάρει αρκετά στα σοβαρά τα περί του Ντε Καρτ και της πολυτιμότητας της άποψης σας. Δυστυχώς επειδή οι απόψεις είναι σαν τους κώλους, όλοι έχουμε από μια και βρωμερή ώρες ώρες καλό θα ήταν να βουτάμε τη γλώσσα μας μέσα στο μυαλό μας.

Τι εννοάω; Ρε αδερφέ, ο άλλος είπε ότι θα πεθάνει για να διατηρήσεις εσύ το δικαίωμα σου να λες τη γνώμη σου. Ε ωραία. Τι σκατά σημαίνει αυτό; Ό,τι πρέπει να την τοιχοκολλήσεις για να τη δούμε όλοι; Άντε και γαμήσου.Το δικαίωμά σου να μας λες τη γνώμη σου ΔΕΝ περιλαμβάνει την υποχρέωσή μας να την ακούμε. Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει η ephee, η γνώμη σου είναι δικό σου πρόβλημα. Και ξανά: άντε και γαμήσου.

Απόψεις τύπου: Οι Κινέζοι είναι κατώτερος λαός, οι μαύροι είναι γεννημένοι σκλάβοι, οι κοντοί είναι αστείοι, οι μπλα μπλα μπλα ΔΕΝ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΕΣ. Ο ρατσισμός ΔΕΝ είναι άποψη. Είναι αναπηρία. ΓΚΕΓΚΕ; και παίζει να προσβάλω και την αναπηρία τώρα. Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να είσαι ρατσιστής και δη, να μου το πλασάρεις κιόλας επειδής να ούμε ζεις σε ελεύθερη χώρα. Σου έχω μια απάντηση: Λοβοτομή.

Όλοι και όλα γενικότερα ερχόμαστε σε τούτον εδώ το καθυστερημένο κόσμο με έναν και μοναδικό σκοπό: Να πεθάνουμε. Τι σκατά σε διαφοροποιεί εσένα από τον μάυρο, τον γύφτο και τον Κινέζο;
Έχεις κάτι παραπάνω (ή και παρακάτω ακόμη, διαφοροποίηση ψάχνουμε)

Δεύτερον: Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ. Κάτι καμένοι ιδεολόγοι τύπου ΚΝΕ, ΠΑΜΕ, ΔΑΠ, ΝΔ, ΛΑΟΣ δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα περισσότερο από μια περίτρανη απόδειξη ότι ο άνθρωπος μπορεί να γίνει πιο ηλίθιος από μια βίδρα άμα θέλει.

Τρίτον: Για όλους εσάς που νομίζετε ότι το κάθε τι σηκώνει αντίλογο: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΑΠΟΨΕΙΣ. Υπάρχουν και τα γαμημένα τα ΓΕ-ΓΟ-ΝΟ-ΤΑ. Όταν σου λέω για παράδειγμα ότι ο τάδε νευροδιαβιβαστής είναι έτσι και το αυτό είναι το τέτοιο δε σηκώνει αντίρρηση. ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ! Δε μπορείς να μου πεις εγώ δεν το πιστέυω. ΧΕΣΤΗΚΑ. Έτσι είναι τα πράγματα, τα βλέπουμε, έχουμε αποδείξεις και επαναλαμβάνω: τράβα και γαμήσου.

Θρησκεία: Καταλαβαίνω ότι έχεις πρόβλημα με τον εαυτό σου. Επικροτώ τις προσπάθειες σου να ανακαλύψεις τα μυστικά της Εδέμ και να βελτιωθείς ως άνθρωπος. Επειδή εσύ όμως γλυκέ/γλυκιά μου χρειάζεσαι την ακλόνητη πίστη σε έναν γαλανομάτη μουσάτο που τον γέννησε παρθένα δε σημαίνει ότι τη χρειάζομαι κι εγώ. Δεν έχω πρόβλημα που πιστεύεις. Αντίθετα σε θαυμάζω που μπορείς και πειθαρχείς έτσι στα διδάγματα του Χεσούς.

Λογοπαίγνιο; Χεσούς τον λέγανε βρε. Δεν το ξερες; Ε, δεν πειράζει. Εγώ βλέπεις πριν αποφασίσω να δηλώσω κάτι, φρόντισα να ξεστραβωθώ πρώτα.
ΜΗ ΜΟΥ ΤΣΑΜΠΟΥΝΑΣ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΟΥ, ΒΑΡΙΕΜΑΙ.


Μουσική: Ακούω νεροχύτες με πρόβατα που σφάζονται και λιοντάρια που βρυχόνται. ΕΙΝΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ. Όταν για 100στη φορά μου λες αυτά δεν είναι μουσική με κουράζεις, με νευριάζεις και με κάνεις να πιστεύω ότι είσαι η απόδειξη της εξελικτικής θεωρίας. Προήλθες από το σπανάκι. Πάνε στα μπουζούκια σου και παράτα με. Η άποψη σου (μάντεψε) ΔΕ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.

Κοινώς, αμα μας ρωτάνε απαντάμε. Άμα δε μας ρωτάνε, σηκώνουμε χεράκι, παίρνουμε την άδεια και μετά αρχίζουμε να εκνευρίζουμε κόσμο.

ΓΚΕΓΚΕ;

Η μάσκα

"Αρκεί μια μάσκα. Μια μάσκα που θα κρύβει τη φρίκη του μυαλού μου," μου είπε.

"Τόσες έχουμε, Κέρναν," του είπα. Εκείνος άφησε το μειδίαμά του να μου απαντήσει. "Δε θέλεις μια μάσκα της φυλής;"

"Θέλω μια μάσκα που να τη φοράω συνέχεια. Να μάθει τις ουλές στο πρόσωπό μου. Να γίνει ένα με μένα, να μην με ξεχωρίζουν. Κάτι που να με κάνει αρεστό. Να μην τρομάζουν όσοι με βλέπουν. Γιατί όσοι επιλέξουν να με μάθουν καλά, θα είναι είτε γιατί είναι εχθροί μου ορκισμένοι, είτε γιατί αναζητώντας την καλή παρέα, βρήκαν έναν αδερφικό φίλο."

"Δεν γνωρίζω που θα βρεις μια τέτοια μάσκα, Κέρναν. Μπορείς ωστόσο να τη φτιάξεις μόνος σου."

"Τι εννοείς;" είπε και γύρισε και με κοίταξε με το σκληρό του βλέμμα. Αυτό το βλέμμα και μόνο αρκούσε για να τον διαλέξουν οι Θεοί. Αλλά τότε δεν τον ήξεραν ακόμη.

"Δεν υπάρχει πηλός τόσο έυπλαστος όσο η ανθρώπινη σάρκα, Κέρναν."

"Ανοησίες..."

"Γιατί αμφιβάλλεις;"

"Η σάρκα είναι άχρηστη, μάγε. Γερνάει και σαπίζει. Εύπλαστη;" Κάγχασε και σείστικε το δέρμα που κάλυπτε την είσοδο της σκηνής. "Τότε γιατί δεν αντιστέκεται στα μαχαίρια; Γιατί δε σκληραίνει σαν ασπίδα στη μάχη; Γιατί δε θυμίζει σε τίποτα αυτό που ήσουνα παιδί;"

Εγώ απλά χαμογέλασα.

"Κέρναν, σε οδηγεί η φλόγα του μίσους. Θα πάψει κάποτε να το ξέρεις. Αν δεν το αποβάλλεις, θα έρθει η οργή. Οργή που δύσκολα θα τιθασεύσεις."

"Η φλόγα είναι φλόγα, όπως το πες. Αυτή με οδηγεί και ας καώ. Πρότεινέ μου λύση τώρα!"

"Φτιάξε μια μάσκα τότε, κρύα και σκληρή. Μια δεύτερη ζεστή και μαλακή. Και άλλη μια ήπια και γελαστή. Και όσο επιβιώνεις, φτιάχνε μάσκες και άφηνε τες να καλύψουν το πρόσωπο μόνο γιατί το σώμα θα φέρει σημάδια από όλα τα δαιμόνια που φτιάχνουν τον Κέρναν. Μόνο πρόσεχε πολεμιστή. Ευχή και κατάρα σου δίνω."

"Μίλησες σωστά, μάγε. Σε ακούω."

"Να θυμάσαι να βγάζεις τη μάσκα τη νύχτα. Τη νύχτα που αφήνεις τον ύπνο να σε πάρει, μην του επιτρέψεις να σε δει ψεύτικο, βρώμικο, βαρετό. Μείνε γυμνός γι αυτόν. Άφησε τον να ξέρει ποιος είσαι. Γιατί, Κέρναν, οι μάσκες είναι καλές αλλά είναι φτιαγμένες από σάρκα. Και η σάρκα με τη σάρκα συγγενεύει και έρχεται και δένει και κολλάει σφιχτά. Και όταν πολεμιστή δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τα προσωπεία αναμεταξύ τους, τα βράδια που κοιτάς τ' αστέρια, το βάρους του ουρανού γίνεται πολύ μεγάλο ξαφνικά.

Και τώρα πήγαινε γιατί πρέπει να ετοιμάσω το συσσύτιο."

Υπόθεση: Εγκεφαλικό Κοκομπλόκο

"Θα ήθελα..."
"Δε μας νοιάζει."
"Αν όμως έλεγα, θα ήταν αλλιώς..."
"Τίποτε δε θα άλλαζε."
"Εγώ θα ήθελα..."
"Εξακολουθεί να μη μας νοιάζει..."
"Γιατί γίνεσαι μαλάκας;"
"Γιατί;"
"Τι εννοείς"
"Είναι μαλακία που δε με νοιάζει ή που στο λέω;"
"..."
"Αλήθεια, ήταν ερώτηση τώρα αυτό;"
"Σοβαρά ρε, τι απ'όλα ήταν η μαλακία;"
"Θα ήθελα να μην ήταν έτσι τα πράγματα..."
"Εσύ τώρα δεν είσαι μαλάκας;"
"Γιατί;"
"Αφού δε μας νοιάζει τι θα ήθελες."
"Ναι, αλλά δεν πρόλαβες να το δηλώσεις."
"Μαλακία."
"Είδες;"
"Τι να δω;"
"Είσαι αλλού."
"Ααα..."
"Αύριο θα πάμε στο "Β". Ρε σοβαρά, θα ήθελα..."
"Δε μας νοιάζει."
"Ή δε σας ενδιαφέρει;"
"Ανάλογα. Θα με ενδιέφερε να μάθω, είναι η αλήθεια."
"Εξακολουθεί να μη μας νοιάζει όμως."
"Σας αφορά;"
"Ανάλογα. Μας αφορά;"
"Ίσως."
"Δηλαδή;"
"Είμαστε φίλοι;"
"Δυνητικά."
"Αει γαμήσου εσύ. Είμαστε;"
"Ναι."
"Άρα σας αφορά. Φιλικά τουλάχιστον."
"Άρα μας νοιάζει."
"Μην πέφτεις στην παγίδα. Προσωπικά χέστηκα."
"Μα είμαστε φίλοι."
"Εξακολουθώ να χέστηκα."
"Αυτό τώρα ήταν έκφραση;"
"Τι σε νοιάζει;"
"Μα δε με..."
*γέλια*
"Είναι πρόβλημα αυτό όμως."
"Ποιο;"
"Που δε μας νοιάζει."
"Είναι;"
"Όχι, πάλι..."
"Μαλάκα, η ζωή κυλάει..."
"Ώχου μωρέ αδερφάκι μου τώρα όρεξη που την έχεις..."
"Να φέρω κρασί;"
"Φέρε..."
"Ρε, είναι περίεργο το θέμα."
"Ποιο θέμα;"
"Είναι όλα στον πωλητή. Στο πλασάρισμα."
"Δηλαδή;"
"Πρέπει να βρω ένα παράδειγμα."
"Ενδιαφέρον. Βάλε κρασί μέχρι να σκεφτείς."
"Τι πράγμα;"
"Το παράδειγμα."
"Ξες τι θα θελα;"
"Τι;"
*σιωπή*
"...Μαλάκες..."
*γέλια*



*Με τον σάπιο μου εγκέφαλο προτείνω να (ξανα)διαβαστεί με τους παρακάτω αριθμούς προσώπων: 0 εώς 64.

SOPA ρε φίλε; Tι άλλη PIPA θα σκεφτούν;

Και για όσους βιάζονται:
https://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:SOPA_initiative/Learn_more